Nodenbevraging van mensen met hiv bevestigt problemen met stigma

  • 4 oktober 2019

Sensoa, het Vlaams expertisecentrum voor seksuele gezondheid, bevroeg 505 mensen met hiv in Vlaanderen en Brussel. Deze studie werd gefinancierd door de Vlaamse overheid en had als doel om de kwaliteit van leven in kaart te brengen, noden te detecteren en lessen te trekken voor preventie.
Zes aspecten werden bevraagd: fysieke gezondheid, geestelijke gezondheid, sociale steun, impact van hiv, coping met hiv, en stigma en discriminatie.

Voornaamste conclusies: Hoewel de medische behandeling van hiv grote vooruitgang kent, is de kwaliteit van leven niet helemaal gevolgd. De geestelijke gezondheid en sociale steun van mensen met hiv blijft kwetsbaar, vooral bij mensen met een recente diagnose. Ook hiv-stigma blijft wijdverspreid, zeker in de Afrikaanse gemeenschap en in landelijke gebieden. De meerderheid van mensen met hiv heeft discriminatie ervaren. Aan de andere kant toonde dit onderzoek ook sterktes aan van mensen met hiv, zoals therapietrouw, een goede coping en een positief zelfbeeld.

Stigma als voornaamste probleem

Stigma blijkt het belangrijkste probleem voor mensen met hiv. Op de vraag wat mensen nodig hebben om beter te kunnen leven met hiv antwoordt 41% spontaan “minder stigma in de samenleving”. Bijna alle mensen met hiv zijn zeer voorzichtig tegen wie ze het vertellen (85%) en bezorgd dat anderen het doorvertellen (69%). De helft denkt dat de meeste mensen met hiv afgewezen worden (49%). Ze getuigen over negatieve behandeling, afwijzing en uitsluiting als mensen het te weten komen. Dit stigma belemmert hen om open over hiv te spreken en zichzelf te kunnen zijn, en zorgt voor angst en isolatie. 

Het taboe op hiv is het hoogst in de Afrikaanse gemeenschap. Onder vrienden, in de kerkgemeenschap, tegen buren, … kan dit niet verteld worden, want dit kan leiden tot uitsluiting. Zij gaan dan ook het vaakst akkoord (71%) dat de meeste mensen met hiv afgewezen worden als dit ontdekt wordt. Ze vertellen dit dan ook het liefst tegen zo weinig mogelijk andere mensen. Zo heeft slechts 33% het aan vrienden verteld en 21% zelfs aan niemand. Dit constant verbergen geeft echter een heel geïsoleerd gevoel, zo blijkt uit de focusgroepen. Tot slot vonden we meer stigma in landelijke gebieden en bij mensen met een recente diagnose. 

Meer op de website van Sensoa