Op deze pagina:
Het Legionellabesluit
Na een grondige evaluatie van het Legionellabesluit van 11 juni 2004 vaardigde de Vlaamse regering op 9 februari 2007 een nieuwe versie uit. De vernieuwde wetgeving ging op 4 mei 2007 van kracht. Het doel blijft de preventie van veteranenziekte op publiek toegankelijke plaatsen.
Download hier het "Besluit van de Vlaamse Regering (BVR) van 9 februari 2007 betreffende de preventie van de veteranenziekte op publiek toegankelijke plaatsen (PDF, 1,2 MB)".
Terug naar boven
Belangrijkste wijzigingen aan het Legionellabesluit
De wetgeving werd op een aantal punten sterk gewijzigd. Die wijzigingen moeten de duidelijkheid, de rechtszekerheid en de economische haalbaarheid voor de exploitanten sterk verbeteren zonder de preventieve doelstelling van de wetgeving uit het oog te verliezen.
Voortaan worden enkel
de sanitaire installaties ingedeeld in risicocategorieën. Hoogrisico-inrichtingen zijn voor het publiek toegankelijke inrichtingen die gericht zijn op de behandeling, verzorging of huisvesting van gevoelige personen. Matigrisico-inrichtingen zijn inrichtingen met een collectieve warmwatervoorziening. Andere dan sanitaire installaties (
koeltorens,
klimaatregelingssystemen,
tandheelkundige units,
exposities) worden niet meer ingedeeld in risicocategorieën. Voor elk van die installaties worden in het besluit specifieke maatregelen geformuleerd.
De drempel waarboven de wetgeving van kracht is voor de genoemde installaties wordt van 10 potentieel blootgestelden opgetrokken tot 15. Hierdoor vallen de kleinere inrichtingen buiten de legionellawetgeving.
Voor matigrisico-inrichtingen met minder dan 40 potentieel blootgestelde personen wordt de wetgeving sterk versoepeld. De boilers moeten op 60 °C worden gehouden en jaarlijks moet de watervoorziening worden onderhouden. Ondermeer kleinere sportaccommodaties worden hiermee deels ontzien.
In het besluit zijn voor bestaande installaties geen eisen meer opgelegd naar
structuur en functionaliteit van het systeem. Exploitanten van dergelijke inrichtingen zijn ook niet meer verplicht de structuur van hun installatie voor een bepaalde datum aan te passen. Zij kunnen ervoor kiezen om een aanvaardbaar (of eventueel hetzelfde) niveau van veiligheid te bereiken door een intensiever veiligheidsbeheer. Een
beheersplan en een risicoanalyse blijven wel verplicht voor alle inrichtingen en alle aerosolproducerende installaties. De te nemen maatregelen zijn afhankelijk van de individuele installatie en moeten beschreven worden in een op te maken risicoanalyse en beheersplan. De Vlaamse overheid ontwikkelde
een reeks fiches voor exploitanten om hen te helpen potentiële probleempunten te detecteren en te saneren.
De noodzakelijke structurele en functionele preventiemaatregelen voor nieuwe installaties werden opgenomen in
een 'best beschikbare technieken'-studie (BBT). Die kwam tot stand onder impuls van de Vlaamse overheid en, zoals de wetgeving, in samenwerking tussen experten, sectoren en de overheid.
Voor bestaande sanitaire installaties worden
fiches voor exploitanten opgemaakt die de belangrijkste risicopunten opsommen.
De meldingsplicht voor legionellagevoelige installaties wordt enkel opgelegd voor de uitbaters van koeltorens. Voor de andere inrichtingen wordt deze eis opgeheven. De melding van een inrichting met koeltoren moet voortaan te gebeuren aan de afdeling Toezicht Volksgezondheid.
Het toezicht door de burgemeesters wordt geschrapt. Het volledige toezicht wordt voortaan uitgevoerd door de afdeling Toezicht Volksgezondheid van het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid die hiervoor bijkomende wervingen zal uitvoeren.
Nieuw is ook dat voor de matigrisico-inrichtingen een conformiteitsattest voor doe-het-zelvers bekomen kan worden bij de drinkwatermaatschappijen. In die gevallen moet dus niet noodzakelijk een erkend installateur aangesproken worden.
Terug naar boven