De definitieve plaatsing van volwassenen in een instelling (2003-2004)

Op deze pagina

• Inleiding
• Definitieve opnames
• Tussenstappen en wachtlijsten
• Wachttijden
• Over deze cijfers
• Meer info?

Inleiding

Onderstaande cijfers geven een inschatting van hoeveel mannen en vrouwen jaarlijks definitief naar een instelling verhuizen. Het gaat dan om een opname in een woonzorgcentrum (wat toen nog rusthuis heette, ROB), een rust- en verzorgingstehuis (RVT) of een psychiatrisch verzorgingstehuis (PVT). De cijfers geven ook een idee over eventuele wachttijden.

Er kwamen niet meer patiënten op wachtlijsten terecht in 2003-2004 dan 10 jaar geleden, maar de wachttijden voor patiënten die op een wachtlijst terecht kwamen, waren wel verdubbeld. Voor de PVT's evolueerden de wachttijden van 2 naar 29 weken en zelfs naar 37 weken in Vlaanderen.

Terug naar boven

Definitieve opnames

• In 2003-2004 werden voor heel België in totaal 807 definitieve opnames in een instelling geregistreerd. 240 daarvan waren mannen (30%), 556 vrouwen (69%). Voor 11 personen(1%) was het geslacht niet gekend.
• Volgens de schattingen werden in Vlaanderen per 100.000 volwassen inwoners jaarlijks 275 personen (95%-BI: 241-314) definitief opgenomen. In Wallonië waren dat 333 personen (95%-BI: 282-391), wat niet significant hoger was (p>0,05).
• Bij de 65+'ers die naar een ROB verhuizen, zien we wel een significant verschil tussen Vlaanderen en Wallonië (p<0,001): in Wallonië werden jaarlijks 570 inwoners van 65 jaar of ouder per 100.000 opgenomen in een ROB (95%-BI: 430-742). In Vlaanderen waren er dat 297 (95%-BI 223-386).

Terug naar boven

Tussenstappen en wachtlijsten

Tussenstappen

In totaal was voor 56% van de definitieve opnames in 2003-2004 een tussenstap noodzakelijk, wat vergelijkbaar is met 1994 (59%). De tussenstap bestond meestal uit een tijdelijke opname in een niet-psychiatrische afdeling van een algemeen ziekenhuis.

• Het percentage opnames in een PVT waarbij een tussenstap noodzakelijk was, verdubbelde bijna in vergelijking met 1994 (van 35% tot 61%).
• Dat percentage bleef stabiel voor de RVT's. 
• Voor de ROB's daalde het percentage van 60% tot 46%.

In Vlaanderen werden bij significant meer opnames tussenstappen gerapporteerd dan in Wallonië (resp. 60% en 49% van de opnames; p<0,01).

Wachtlijsten

In totaal kwamen 70% van de patiënten op een wachtlijst terecht, wat vergelijkbaar is met het percentage in 1994 (67%).

• Voor de RVT's en ROB's werden geen significante verschillen tussen 1994 en 2003-2004 genoteerd voor wat betreft het percentage patiënten dat op een wachtlijst terecht kwam.
• Voor de PVT's daarentegen steeg het percentage van 24% tot 80% tussen 1994 en 2003-2004.

Een kwart van de patiënten werd ingeschreven op meer dan 1 wachtlijst (onderstaande tabel).

In Vlaanderen kwamen significant meer patiënten op een wachtlijst terecht dan in Wallonië (resp. 77% en 62%; p<0,001).

Terug naar boven

Wachttijden

• Zowel in Vlaanderen als in Wallonië verdubbelden de wachttijden omzeggens in vergelijking met 1994 (onderstaande tabel).
• De wachttijden verdubbelden voor de RVT's (van 15 naar 29 weken), voor de PVT's steeg de gemiddelde wachttijd van 2 weken tot 29 weken.

Terug naar boven

Over deze cijfers

Deze cijfers komen van de Huisartsenpeilpraktijken. Die registreerden het thema "plaatsing in een instelling" voor de eerste keer in 1994. In 2003-2004 werd de registratie hernomen met de bedoeling een schatting te maken van het jaarlijkse aantal definitieve opnames in een instelling, de wachttijd, de bestaande pathologie en de motivatie voor opname te bestuderen.

De gegevens voor deze studie werden ingezameld bij de 163 en 181 peilpraktijken die respectievelijk deelnamen in 2003 en in 2004. Voor deze resultaten wordt als noemer de bevolking van 20 jaar en ouder gebruikt, geschat op basis van de patiëntencontacten bij de peilartsen in 2003 en 2004. De geschatte bevolking van 20 jaar en ouder bedroeg voor deze studie 135.031 inwoners.

Meer info?

Deze tekst kwam tot stand met medewerking van D. Devroey, V. Van Casteren, Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid. Op hun website vindt u meer informatie over deze studie.

Terug naar boven